NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Krwi!
Walnij go, cioto!
Bez krwi nie ma pornola!
Rozpierdol mu ryja!
Ty skurwysynu...
DZIESIĘĆ GODZIN WCZEŚNIEJ
Panowie, doczekaliście się dnia nocowanki totalnej.
Zero trosk, zero starych, gołe klaty,
a co najlepsze: Morderca ulicznic z Watykanu.
- Co takiego? - Czytałem o tej grze!
Cud, że ją skołowałeś.
Kategoria KWOS: Koniecznie Wezwać Opiekę Społeczną.
Gość w sklepie sprzeda ci wszystko, jak mu pokażesz pytonga.
- Warto! - Och, Jay.
Mówiłeś, że twoi rodzice wyjeżdżają,
ale co z twoimi braćmi?
Ci bracia to zwierzęta. Ruchają wszystko, co się rusza.
Val i Curt? Wychodzą na całą noc.
Super. Trzech gimnazjalistów bez opieki plus ta agresywna pornogierka.
- To znaczy będzie fajnie. - Andrew, mój maleńki.
Zapowiada się najlepsza noc naszego życia!
Nocowanka!
Ale fart! Kawałki szkła!
- Co robicie wieczorem? - Mamy nocowankę.
U mnie w domu. I nie zapraszam!
Bo gramy w Mordercę ulicznic.
Dobra. Fuj! Ta gra jest taka szowinistyczna.
Chodzi o to, żeby zabić pracujące kobiety.
Pamiętaj! Nie kobiety. Prostytutki.
Nie cytuj głupich reklam kancelarii ojca.
Jakich głupich? To reklamy wirusowe.
- Wirusowe, ale słabe. - Wirusowe nie mogą być słabe!
- Wymień jedną słabą wirusową rzecz. - HIV.
Mówisz o najsławniejszej chorobie autoimmunologicznej na świecie?
Litości!
Jay to straszny cham.
Po co ci te obleśne chłopaki?
- Sama urządź nocowankę. - Dla kogo?
- Nie mam wielu koleżanek. - To może zaprosisz te?
Devin i Lolę?
Popularne laski kroczą korytarzem
Prostowane włosy Wszyscy, kurwa, lampią się
Nie chcę się kumplować z popularnymi laskami.
Jak nie, jak tak? Wszystkie panny chcą się kumplować z Devin.
To jest królowa pszczół, a ty chcesz miodu.
- Cześć, Devin. - Hej. Co tam, chica?
Hola, mujer.
Wybacz że w el ostatnio minuto...
Nie silę się na hiszpański.
Chciałybyście wpaść do mnie dzisiaj na nocowankę?
Niezły pomysł, w końcu chciałam zmienić krąg przyjaciółek.
- Zaraz! Co? - Mądra laska się przyda.
- Zaraz, zaraz, co? - Świetnie.
Będzie fajowo. Klimat Małych kobietek.
Małe kobietki? Masz mnie za lalunię? Bo ty, mała, nie jesteś Barbie.
- Lola. - Skąd.
Myślę, że Jessi nawiązała do powieści Małe kobietki.
Wzruszającej historii o przyjaźni w obliczu wojny secesyjnej.
Jasne. Missy, może też chcesz do mnie wpaść na nocowanko?
- Bardzo! - Co ty wyprawiasz?
Mądra laska i mnie się przyda. Te panny są straszne.
Nigdy nie byłam na nocowance.
Mam koszulę, którą odłożyłam na szczególną okazję.
Należała do babci. Umarła w niej. Któregoś dnia też umrę.
Może w tej koszuli? Może na nocowance? Żarcik.
To naprawdę może być ciekawe.
- Przyjdziemy! - Tak, przyjdziemy.
Jessi, ja w kwestii logistycznej.
Devin to moja kumpela.
Jeśli się do niej zbliżysz, dosłownie cię wykończę.
Nocowanka!
Dobrze, skarbie. Mam nie odwoływać?
- Nie musisz. - Bo mogę.
Baw się dobrze z koleżankami. Mnie nic nie będzie.
Tata się nami zaopiekuje.
O co chodzi z landrynkami, Jessi?
Pewnie każda ma innego ojca, co?
- „Mój tatuś był kwaskiem”. - „Mój tatuś był jagódką”.
Tak w sumie to twój tata jest kwasem.
- Dobrze, Shannon. - Dobrze, Greg.
Wziąłeś płyn na trądzik z kwasem salicylowym i ostrą szczotkę do twarzy?
- Tak, mamo. - A twoja specjalna podusia?
Nie jest specjalna. Nie muszę jej brać.
- Nie zabierasz Pana Podusława? - Mamo!
Pan Podusław zabiera cię co noc do czarodziejskiej krainy marzeń.
Wszyscy się śmieją, bo wymyśliłem świetną nazwę dla poduszki!
- Dobranoc, proszę pani. - Dobranoc, skarbie!
Pa, mamo!
Pamiętaj! Musisz bać się wszystkiego.
Dobra. Ja też cię kocham.
- Cześć. - Cześć, Jessi.
Piękny dom, ale trzeba naprawić wjazd do garażu.
To są moi rodzice. Są profesorami.
Ja cię kręcę! Pies wygląda jak Nathan Fillion.
Oglądasz Firefly? To taka zachodnia hybryda science fiction.
Proszę, twój stary tatuś gada głupoty.
Jeśli to są głupoty, wcale nie chcę być mądra.
Dobra.
Missy, tu masz przekąski: kostki sera, marchewki...
Bo od cukru świruję.
Ma coś, co Inkowie nazywają la fuerza de azúcar.
Cukrowa siła!
Może ustalimy jakieś zasady?
Kumam, że nie idziemy spać, ale może chociaż pośpimy na zmiany?
- Nie chcę być zombie w sobotę. - Stary, spokojnie.
Będzie czadowo.
Będzie bardziej czadowo, niż nam się śniło.
- Czy można mówić: „czadeiro”? - Nie.
Do tylnego wyjścia marsz! Tędy wchodzą tylko klienci, nie dzieci!
- Cześć, Jay. - Hej.
Tu jest jak w Muzeum Holokaustu...
- O Boże! Leżeć! - Boże! Wielki pies!
To nasz domowy pitbull, Ludacris Na Występach.
Nie ugryzie, prawda? Kto jest dobrym artystą?
Grzecznym artystą na występach?
Ma fochy, bo cierpi na rzadkie schorzenie.
Jest świadomy własnego istnienia...
Oprowadzę was.
Moi brachole i ja uprawiamy w pytę sportów ekstremalnych:
gramy w złamasa, w golfa na pięści, w dupokour.
- Dupokour. Łał! - Słyszałeś o tym?
Skąd. Nikt o tym nie słyszał.
To połączenie parkouru i podglądania gołych dupsk.
No to patrz!
Och, tak!
- Dzień dobry pani i panu. - Cześć, Jay.
To było niezłe. Dziesięć punktów, bo widziałem oba odbyty.
Lubię tę kuchnię. Wygląda tak... Zabrakło mi słowa.
Dziadowsko! Macie tu w ogóle colę?
Tak. Mamy colę.
Missy, masz ochotę na niesłodzony sok żurawinowy?
Co ty. Chcę spróbować coli!
Nie miałaś odstawić cukru?
O mój Boże. Kim ty jesteś? Jej mamą?
Zamierzasz rozwieść się z jej ojcem, wyjść za kolesia z innego stanu,
i kazać córce jeździć Uberem do szkoły w poniedziałki,
bo we wtorki masz tańsze loty powrotne do domu?
Jessi, doceniam twoją troskę,
ale należę do waszej paczki i chcę spróbować coli.
Zróbmy sobie makijaż! Gdzie kosmetyki?
Ja się nie maluję. Mam za to krem przeciwsłoneczny.
Spoko, stokrotko, gdzie kosmetyki twojej mamy?
Wszystko, co wiem o świecie, zawdzięczam swoim braciom.
A gdzie Val i Curt?
Typie. Pojechali na taką imprę na plaży,
że przycięli włosy łonowe przed wyjazdem, bo będą machać fiutami i posuwać laski.
Stary!
Dobra. To nasz salon perkusyjny.
To nasza zbrojownia.
A to drzwi, których nie otwieramy.
Nigdy ich nie otwieramy, bo jest za nimi coś strasznego czy...
Andrew, to drzwi, których nie otwieramy! Dobra!
I w końcu pokój, w którym dzieją się czarodziejskie sprawki.
- I to dosłownie! - Jezu.
Czy ten gołąb był spryskany białym sprejem?
- Magik nie ujawnia kulis pracy. - Dobra...
Oto jest ktoś szczególny, kogo wam przedstawię.
- To poduszka. - Nie.
To nie tylko poduszka.
Poduniu! Aż chce się do niej wepchnąć fujarę, co nie?
Zaraz! O co chodzi?
- Jay, czy ty... posuwasz poduchę? - Tak, o to pytałem.
No tak, chłopaki! Posuwam poduszkę!
Przepraszam. Nie tym tonem. Tak. Na sto procent posuwam poduszkę.
Wpierw robię nacięcie.
Nie za długie. Ostrożnie, żeby nie podrzeć brzegów.
Robię jej tak zwany „małżeński szew”.
Potem biorę dwa zapinane woreczki
i napełniam je organiczną zupą z soczewicy.
Podgrzewam do 36,6 stopnia.
Żeby nie parzyły, ale były ciepłe i milutkie.
Potem umieszczam je w poduszce.
Robię też szparkę z tyłu, ale to tylko na urodziny.
- Ten koleś jest geniuszem. - Jak to potem sprzątasz?
Zjadam zupę. Co? Przecież jest w worku!
Andrew też ma szczególną poduchę.
- Pokaż mi! - Nie! Cholera!
Nie dotykaj go, proszę!
A więc to „on”? Dość ciekawe, Andrew.
Bez nerwów. Nikt nie tknie Podusława.
- Twojej specjalnej poduszki. - To nie jest specjalna poduszka.
To poduszka. I chyba normalne,
że nie chcę, by Jay w nią wsuwał penisa!
Jeszcze trochę pudru i... gotowe!
Wybaczcie. Czy ja jestem piękna?
Zrób szybko selfie! Sobie! Albo lepiej z Devin.
Niech zobaczą, że jesteś lisiczką i masz znajomych.
Hashtag boska.
Nie wiesz, jak to długo trwa z tą tępą dzidą.
Arcyśmieszne! Możemy rzucać sobie takie teksty, bo jesteśmy blisko.
Teraz, jak cię zobaczyłam w makijażu, widzę, że jesteś ładna z natury.
- Tak, ładna jak... sok. - Lola.
Co? To tylko żarty! Jestem dzidą!
Dziewczyny, co teraz robimy?
Mogę zdjąć akwarium złotej rybki? Ale nie zjem rybki. Albo i zjem.
Missy, dobrze się czujesz?
Wyglądasz jak psychiczna.
Skąd! Jestem w siódmym niebie. W tęczowym niebie jednorożców!
Chcę być ładna jak Jessi.
Może napij się wody czy czegoś.
Może zrobisz mi loda!
Powiedziałam: „Chcę być ładna jak Jessi”!
Czemu marnujesz naboje?
Mógłbyś ją udusić, Andrew.
Umierają w czasie rzeczywistym?
Tak! Widać, jak ich dusze wychodzą z ciała.
Zakonnica przykrywa ją płaszczem.
- Ciekawe! - Łap tę duszę!
- Łap duszę! - Dobra, mam monety.
Umyj zakrwawione łapy w źródełku.
- Spadamy dalej. - O, gelateria.
Chyba „dżelaterija”.
Ile masz monet? Może nam starczy na dżelato?
Co jest grane?
Nie wiedzieliśmy, że ktoś tutaj gra w grę.
- Val, Curt, wyluzujcie. - Tak, wyluzujcie, pieprzone dupki.
Nie jesteście na superimprezie?
Byliśmy. Zrobiliśmy wejście, pomacaliśmy cycki i to było niezłe.
Ale gdy będziesz w naszym wieku, zrozumiesz, że imprezy to spęd pozerów.
Może chcecie zagrać w Mordercę ulicznic z Watykanu?
To dla dzieci. Chcecie obejrzeć prawdziwy seks?
Widzieliśmy sąsiadów.
Mówimy o największym arcydziele w historii kina pornograficznego.
Wystąpi sam włoski pan Ogier. Czyli Sylvester Stallone.
- Kumpluję się z jego bratem. - Zagrał w nim, zanim został sławny.
To beznadziejny aktor z długą, grubą fujarą.
Tak. Mam już dosyć walenia konia na widok laski w ESPN.
Ja tam nie mam nic przeciwko, obejrzyjmy ten film.
Dziś jest ten dzień, w którym zostaniesz mężczyzną.
Mazeł tow!
Nie zawinąłem kieliszka w serwetkę. A nie noszę butów. Boże!
Jesteście gotowe, lalki?
Oto ona!
Fajowe miękkie cycki. Miluśkie balony.
- Uwielbiam je miętosić. - To fajnie, bo nikt inny nie zechce.
Kurczę. Total porażka, prawda?
Zgodzisz się z Devin, samicą alfa. Trzeba ją zadowolić.
- Co? - Missy nie ma pozycji.
Trzeba ją poświęcić.
Wygląda jak ćpunka ze scenki erotycznej w Witaj w klubie.
O mamuniu. Nigdy nie słyszałam o tym filmie, ale trafiłaś w punkcior.
Zróbmy pazurki! Pomalujmy paznokcie!
- Zróbcie pazurki albo zróbcie mi loda. - Tak się cieszę, że ją zaprosiłaś.
Na każdej imprezie musi być rozrywka.
Normalnie każę Loli rozsiewać plotki o sobie.
Jestem lesbijką, sypiam z matką.
To masakra! Dlaczego Jay to robi?
Jesteś jedynakiem, nic nie kumasz. Bracia się tak zachowują.
Dobrze gada. Mój brat to dupek. Mam jego zdjęcie.
Kurwa, jak ja go kocham.
O mój Boże! Jay nie żyje?
Jay! Nic ci nie jest?
Na długo odleciałem?
Mój rekord to dwie i pół minuty. No to jeszcze raz!
Nie! Niech te ciepłe homosie walczą.
- Nie. - Dzięki, Curt, ale nie ma potrzeby.
- Nie ma potrzeby? - Tak.
Okej. Nie ma potrzeby. Idźcie żreć gruz z mojej dupy!
Chcecie obejrzeć porno? Musicie za to zapłacić krwią.
Krew za seks? Oldskulowe zasady. To mnie jara.
Krew? Nick, mogę cię na chwilę?
Spoko.
- Nie chcę z tobą walczyć. - Ja w ogóle nie chcę tu dłużej być.
Może moglibyśmy udawać walkę?
Tak. Może kilka lekkich, udawanych ciosów, a potem jesteśmy w pornoraju.
- To dobry plan. - Świetny plan.
Panie i panowie,
zapraszam do ośmiokąta śmierci.
W tym narożniku, w kategorii wagowej „niewiele więcej niż nic”,
mały ptaszek, skrzacik domowy,
Święty Nick!
KREW! KREW! CHCEMY KRWI!
Pojedynczo! Jeden do jednego!
W tym narożniku skrzypek na dachu,
tłusta kiełbacha, która nie zna strachu, karzeł Glober!
Walczcie!
- Na prawo. - Okej.
Rozpierdol mu ryja!
- Sorki. - Dobrze jest.
- Za mocno? - Bez krwi nie ma pornola!
- Ładnie. - Dzięki.
Buziak! Buziak z językiem!
Wszystko w porządku? Przepraszam, bracie.
Krew mi leci, ty dupku!
Krew?
Nie myśl! Reaguj! Oderwij ten łeb!
Ty skurwielu!
Jezu! Co jest, kurwa? Mieliśmy tylko udawać.
Rozerwij mu mordę. Uderz z całych sił!
Weźcie go!
To jest lepsze niż Morderca ulicznic.
Mów, Jessi. Kto ci się podoba?
- Nie możesz powiedzieć, że nikt. - Mnie się podoba Nathan Fillion.
Chcę go pocałować.
Nie mam pojęcia, kto to, więc brzmi to głupio.
Au contraire. Nathan Fillion to ciacho.
Kurczę, muszę coś zrobić. Laska ma jakiś cukrowy haj.
Siedź cicho. Bo cię pociągnie na dno.
Czasem sobie wyobrażam, że jesteśmy przyjaciółmi
i rozwiązujemy zagadki, ale w kosmosie.
I się zakochujemy, ale jednocześnie jesteśmy przyjaciółmi.
Missy, czuję że się w tobie zakochuję.
Ale chcę też pozostać twoim najlepszym przyjacielem.
Och, Nathanie Fillionie.
Pragnę spędzić z tobą resztę życia.
Łapać przestępców, odrabiać lekcje, oglądać naukowe quizzy,
ale najpierw zatańczmy merengue,
bo mieszkałem w Ameryce Południowej i szanuję inne kultury.
Jesteś taka piękna, Missy.
- Czy mogę pocałować cię w usta? - Oczywiście, Nathanie Fillionie.
Nathanie?
Boże! To najlepszy filmik na świecie!
Co się z tobą stało?
Co? Dlaczego się na mnie gniewasz?
Gniewam się, bo jesteś dziwna. Nie możesz być normalna?
Jesteś niemiła, Jessi. Myślałam, że się polubimy.
Staram się z tobą zaprzyjaźnić, ale ty wszystko utrudniasz!
Przestań krzyczeć!
Ja tylko chciałam wziąć udział w dziewczyńskiej imprezie.
- Boże! - Nie, błagam, Nathanie Fillionie.
Nie jedz tego.
- Jest fajna impra czy nie? - Czy nie.
To nie było umyślnie! Podszedłeś mi pod rękę.
Ściema.
Dobra. Trochę się wyluzujemy.
Wiecie, czego nam potrzeba? Kojącej mocy prawdziwej magii.
Wyciągniesz królika z własnej dupy?
- Magia jest pedalska. - Wcale nie.
- Jest poza seksualnością. - Pedalska.
- Wyłączyliście nam grę! - Gej.
Kopnąłeś mnie w zęby! Wszystko to zniosłem.
- I wsunąłeś w dupę? - Koło królika?
Jak ja was nienawidzę! To moi przyjaciele!
Zepsuliście nam cały wieczór z nocowanką!
Jesteście beznadziejni!
Dobra. Nowa sprawność. Musicie...
Nie! Żadnej nowej!
Obiecałeś, że jak się pobijemy, puścicie nam porno.
I już się pobiliśmy, stary. Już się biliśmy.
- Włącz mi pornosa! - Pokaż nam porno!
- Tak dużo już przeszliśmy! - Pieprzone porno!
Jezu, spokojnie, dzidzie.
Tacy jesteście napaleni?
- Możemy zaraz obejrzeć pornola. - Dzięki Bogu.
Tylko najpierw zjemy coś małego.
Gra się nazywa „Doszło-ciastko”
albo też „Spermochrupka”, albo „Wodotrysk”.
Proste zasady. Stajemy wszyscy w kole i spuszczamy się na chrupkę.
Kto dochodzi ostatni – zjada.
Że co?
Ale ponieważ jesteśmy słowni,
możecie oglądać pornola w trakcie, więc każdy wygrywa.
Oprócz lamera, który zeżre spermę.
Kurde... Sporo do analizy.
Z jednej strony – obejrzymy pornola.
Ale z drugiej – ryzyko jedzenia spermy.
Z trzeciej strony – patrzę na małego Nicka
i nie wierzę, żeby jego fabryka śmietanki już ruszyła.
Z czwartej strony ten burak cię uderzył,
więc niech je chuja z cudzą spermą.
Przepraszam, Val. Mogę zobaczyć tę chrupkę?
Jasne. Niezbyt słona. Na razie.
Co jest, kurwa, grane? Musimy iść po nowe chrupki!
Wy dwaj! Nie ruszać się stąd.
- Nick, musimy cię stąd wydostać. - Co? Czemu?
To okropny wieczór pełen mrocznych chwil, których będziemy żałować.
Za parę lat będziemy go wspominać, żartować,
ale też czuć skrępowanie, bo będziemy wiedzieli,
że to molestowanie dzieci.
- Chodźmy. - A uda nam się stąd wydostać?
Mój drogi chłopcze. Przysięgam ci. Żadna sperma nie skala twego żołądka.
- Też to obiecywałem Rodowi Stewartowi. - Naprawdę?
Najważniejsze, że to sobie wyobrażasz.
- Co? - To odwołanie do ostatniego odcinka.
Oglądaliście go, co? Oglądaliście go kompulsywnie?
Zaczekajcie jeszcze na następny. Jessi odkryje swoją waginę.
To będzie pozytywny odcinek o seksie.
Zaprosiłaś mnie tylko po to, żeby się ze mnie wyśmiewać.
Nieprawda.
To będzie trauma gimnazjalna, która mnie pogrąży.
Jessi, musisz zobaczyć fotę, jak Missy liże się z psem.
- Wrzucamy je z hashtagiem Missy liże. - Co?
Jest boskie. Na tej foci wkłada psu język!
- Nie wrzucajcie tego! - Nie dotykaj mojego telefonu!
Wyrwij włosy z cebulkami!
- Oddaj telefon! - Nie próbuj się do mnie dobierać, lesbo!
Nie jesteś moją mamą!
Daj mi to!
Rusted Root wcale się nie starzeją.
Już. Skasowane.
Nienawidzę cię. Twój dom capi.
A ja jestem tępą dzidą.
Wcale nie jesteś zbyt miła, Jessi.
Przecież skasowałam zdjęcie.
Krzyczałaś na mnie i nazwałaś mnie dziwną.
W piekle jest specjalne miejsce dla kobiet,
które nie wspierały kobiet.
Kurwa, lecisz w kulki? Ty to wszystko nagrałaś.
A ja tylko siedziałam cicho, żebyś mnie lubiła.
Wszystko robię tylko po to, by Devin mnie lubiła.
Sorki, ale wszystkie jesteście do dupy.
Dla waszej informacji, wcale niełatwo jest rządzić.
Nie wiecie, jak to jest...
być najładniejszą i najpopularniejszą dziewczyną w szkole.
Nie wiecie tego.
Matko!
Z najładniejszą to trochę przesadziła.
Mali żołnierze. Waszą misją jest ucieczka z tego domu.
Dobra. To co mam zrobić?
Wciśnij sutek. To guzik startowy.
UCIECZKA Z DOMU JAYA
Dokąd się wybieracie, śmierdzący włamywacze?
SZCZOTKA DO TWARZY
- Bolało! - Chodu!
Jedzcie chrupki z nasieniem!
Kiedy miałeś czas się spuścić?
KWAS SALICYLOWY
- Jak szczypie! - Ale warto!
PREMIA ZA ODWOŁANIE DO ODCINKA PIERWSZEGO
Teraz w prawo.
- To drzwi, których nie otwierają. - Walić to.
Mama Jaya była tutaj cały czas?
- Dobrze się bawicie? - Nie, pani synowie są dziwni.
Chcemy wrócić do domu.
Nie wiedziałam, że takie z was ciepłe cipki.
Słucham?
Chłopcy! Mam tu zbiegów!
- Ona jest jedną z nich. - Brać ich!
O Boże! To Ludacris Na Występach!
Ja...
Ja.
Udało się! Niesamowite!
O nie, czekaj, nie.
Nie, niemożliwe.
Podusław. Nie zostawię go na pastwę tych potworów!
Stary, tak mi przykro,
ale nie możemy tam wrócić z powodu jakiejś poduszki.
Nick, to nie „jakaś” poduszka.
Tylko moja, wyjątkowa...
- Hej, popatrz na mnie. - O Boże.
Wrócimy tam. Wejdziemy do środka. Odzyskamy Podusława.
Devin!
Musimy coś z nią zrobić, bo sąsiedzi pomyślą, że zarzynamy kozę.
Lola, chcę pomóc wam się pogodzić.
Dlaczego?
Bo nie chcę wchodzić między ciebie a Devin.
Zaraz. Chcesz powiedzieć, że zabijemy Devin,
będziemy nosić zdartą z niej skórę, a potem zwalimy całą winę na Missy?
Skąd. Myślę po prostu, że pasujesz do Devin.
To jest naprawdę bardzo słodkie.
Dobra. Powtarzaj za mną.
- Devin. - Czego?
Będziesz wrzeszczeć, bo się całowałam z twoim ojczymem?
Co? Zaraz cię za to potnę!
Lola.
Dobra. Słuchaj. Rozumiem.
Trudno jest być przywódcą. Co za szczęście, że mamy ciebie.
Wymagamy za dużo i to nie jest w porządku.
Ale wymagamy tyle, bo traktujemy cię jak boginię.
I trudno nam przykładać do ciebie miarę jak do człowieka.
- Zawsze marzyłam, że to usłyszę... - O mój Boże!
- Pod koniec już cię poniosło. - Wiem.
Ale z ciebie szekspirek, Jessi.
Przykro mi, że byłam niemiła.
A ja przepraszam, że ci kazałam mówić takie rzeczy.
Chciałam tylko, żebyś była popularna.
Żebyś prostowała włosy I żeby wszyscy się, kurwa, lampili!
A ja przepraszam, że zeschizowałam.
To naprawdę był męczący popis emocjonalnej brutalności.
No to czas dramatów tego wieczoru dobiegł końca.
Teraz pora na film.
Albo obejrzyjmy Castle z Nathanem Fillionem?
Dla mnie brzmi świetnie.
Cholera, nie ma jej!
Andrew, czujesz to?
Soczewica.
Socze-soczewica...
Jeszcze chwilka.
Dzięki Bogu. Bez nacięć.
Po co się spakowaliście?
Bo chcemy iść do domu.
Twoi bracia zmuszają nas do jedzenia spermy.
- Wyłaźcie! Koniec zabawy! - Znaleźliśmy paczkę chrupek.
- Jay, chodź z nami. - Nie, to jest moje miejsce.
Skok! Przez okno! Będę was krył.
Dobra. Celuj w trampolinę.
- Nick? - Tak, Andrew?
Mogę dzisiaj spać u ciebie?
Jasne, jak się nie zabijemy,
- to możesz dziś spać u mnie. - Wyłaźcie! Koniec zabawy!
Spójrz! Albertowie wciąż to robią.
To najlepsza noc mojego życia!
Nocowanka!
Czekaj, Castle, jeśli Arroyo jest ratownikiem...
To kto miał te wodne skrzydła?
Genialny serial. I chemia między nimi jak na dłoni.
Tak, ale nagrywaliśmy noc w dzień, a Nowy Jork w LA.
Tak?
- Kawał dobrej roboty. - Dzięki. Bez przesady.
Ja nie mogę! Ale jazda, co?
Ale się jaram!
Andrew...
Tak mi przykro.
Nie. W porządku.
Już pora, by poduszki były tylko poduszkami.
Ale wiesz, wielka szkoda, że tyle przeszliśmy,
a nie zobaczyliśmy, jak Stallone rucha.
Tak się składa, że zgarnąłem to, jak wychodziliśmy.
Patrz, co mam.
Andrew, ale sprytnie.
Twoja rodzina w ogóle ma odtwarzacz?
No ma. Ale kaseta z Jane Fondą utknęła w środku.
Trochę dziwne, że Jay jest całkiem normalny jak na taki dom.
Jego matka powiedziała na nas „cipki”.
A jego bracia kazali mu jeść spermę.
Spójrz na te wszystkie domy.
Nie wiadomo, ilu ludzi w środku je właśnie spermę...
Napisy: Antonina Kasprzak